Verslag 2002 Maurice

Reisverslag 2002
auteur: Maurice Bölte
datum: voorjaar 2002

Winterpolis Skiweekend 2002

[foto’s skien]

Skiën. Het is eigenlijk maar een rare hobby. Ik kijk naar vier ex-collega’s die nog nooit van hun leven op ski’s hebben gestaan en met angst voor gecompliceerde beenbreuken hun eerste piste proberen te overleven. Als slachtoffers van het enthousiasme van ervaren reisgenoten staan ze daar dan, drieduizend meter boven de zeespiegel. Besneeuwde bergtoppen, striemende kou.

Een normale skivakantie begint onder leiding van een gebruinde instructeur op een babyweitje. Esther, Carmelina, Mark en Paul, daarentegen, ver van huis en flexkoffer, hebben nog nooit van Pflug gehoord. Laat staan van je gewicht op de dal-ski. Met ongekend doorzettingsvermogen, grenzeloos optimisme en ontluikend talent wordt het dal bereikt.

Het is zaterdag 23 maart 2002. Deze eerste afdaling, op de pistes van La Toura, is de officiële start van het Winterpolis Skiweekend 2002. Marktmanagement van Leven Particulier staat op de ski’s. De sneeuw is op enkele stukken na erg goed, het weer laat zich van een bizarre schoonheid zien en de Franse pistes zijn breed, lang en niet overdreven druk. Wat willen we nog meer?

Skiën. Het is ook een slopende hobby, omdat het meer is dan afdalen van een met sneeuw bedekte berg met behulp van lange latten. Het is een aaneenschakeling van drama en geluk. Van klassieke valpartijen uit stoeltjesliften en voldane blikken bij het draaien van het eerste bochtje. Van lange nachten in kroegen vol aangeschoten, Nederlandse jeugd. Van barkeepers met een fetisjisme voor opgezette kippen en van lunches met koude spaghetti bolognese. Van exclusieve Winterpolis T-shirts en verschoten, lichtroze skipakken. Dit is het beknopte, onvermijdelijke, niet-chronologische en gecensureerde verslag van een lang weekend in de Franse Alpen.

Een paar uur voordat het boven beschreven drama zich afspeelt, stappen twaalf collega´s en een ex-collega op zaterdagochtend in Les 2 Alpes verdwaasd uit de auto. Met een hoofd dat voelt alsof het een nacht lang klem heeft gezeten tussen de borsten van, ik noem maar iets, een medewerkster van Rabobank Nederland. Na een rit die de avond ervoor begon. De een wat fitter dan de ander. Vooral veroorzaakt door het type vervoermiddel: een stoel in een gehuurd busje is vergelijkbaar met een houten kerkbank; die in een Volvo V70 vergelijkbaar met een op maat gemaakte massagestoel. Maar waarschijnlijk ook veroorzaakt door het conversatievermogen van medepassagiers. Ik noem geen namen.

De appartementen zijn stille getuigen van ranzige uitspattingen door foute studentenverenigingen en randstadjongeren in Tommy Hilfigger-truien. De indeling van de appartementen is zorgvuldig gepland. Het twijfelhok en de flexkeet worden bewoond door de mannen. Het meidenkot is tevens ingericht als vreetschuur en lounge room. In tegenstelling tot het twijfelhok en de flexkeet, wordt er in het meidenkot al snel zorgvuldig geboend en gedweild. Er zullen deze week meer vooroordelen worden bevestigd.

Terwijl Esther, Carmelina en Annie zich vanaf de tweede dag tussen half een en half drie zonder reserves op de skileraar storten (een zorgvuldig gekapte Fransman met de glimlach van Patrick Bruel, het geduld van Napoleon op Elba en de onbestemde stilte van een kanarie met een koolmonoxidevergiftiging), en Mark, Paul en Werner zich wat meer serieuze technieken eigen proberen te maken, waagt de rest van de groep zich in steeds wisselende samenstelling op de blauwe en rode pistes. Han (geen zwarte piste houdt deze sneeuwstorm tegen) is regelmatig zoek. Het mobiele telefoonverkeer rondom de toppen van de Jandri en de Dôme de Puy Salié is dan ook intensief. De dagen kenmerken zich verder door een hoge mate van relaxedheid. De bochten zijn ruim, de pauzes zijn lang. Toine breekt wederom het Nederlands record strandstoelzitten.

Het après skigebeuren intensiveert naarmate het weekend vordert. Het begint ’s middags met de biergiraffe onder aan de piste. En zitten op de eerste avond alleen nog Toine, het blauwgele projectiel Ton, Werner, Mark en ondergetekende in de Ierse pub (Smirnoff Ice drinkt weg als bitter lemon en geeft geen lichamelijk klachten in de ochtend), de tweede avond is het merendeel van de groep in diezelfde pub te vinden, terwijl de derde avond de remmen volledig los gaan. Al had die avond ook z´n dramatische kantjes. De professioneel georganiseerde kroegentocht was zonder Interpolis van start gegaan, en de daaropvolgende zoektocht naar het staartje van de lallende kudde Hollanders ging gepaard met enige conflicten tussen organisatie en deelnemers. Even leek het net alsof het een groep vrienden was in plaats van collega’s. Ron bleek niet alleen een overtuigd volger van intensieve IPC-begeleiding van z’n meisies, ook op het vlak van conflictbemiddeling staat hij vanaf nu hoog in aanzien. Het Winterpolis Skiweekend wordt ook nog opgevrolijkt door een reeks van communicatiestoornissen met bijvoorbeeld medebewoners van het appartementencomplex en de plaatselijke parkeerpolitie (Ici? Non! La!).

De eerste twee avonden wordt enthousiast gekookt. Marktmanagement maakt kennis met de kookkunsten van Mark en met kaasfondue. Kaasfondue hoort bij wintersport als Piet van Schijndel bij Interpolis. Niemand weet waarom, maar het is nu eenmaal zo. Toine en Mando (tevens winnaar van de award voor de snelste skibril) denken daar anders over en vluchten het dorp in. Ook de ochtenden bestaan uit rituelen. Broodjes worden met het busje bij de plaatselijke boulangerie gehaald. Judith (op snowboard te hip voor de gemiddelde Brabander) heeft geen talent voor de categorie ‘met het busje tegen de helling achteruit omhoog’. Carmelina met onvergetelijke ruitjespyjama brengt in haar eentje de gemiddelde tijd tussen opstaan en klaar-voor-de-piste met een half uur omhoog. ‘Als je haar maar droog is’ wordt een klassiekertje.

Het is allemaal al weer voorbij. Het Winterpolis Skiweekend 2002 was een zeer succesvolle combinatie van zon, sneeuw en foie gras. De filmrechten zijn inmiddels verkocht. De organisatie is reeds gehuldigd. Het organiserend comité voor 2003 is al geïnstalleerd. Deze traditie wordt zonder twijfel een legendarische.

Maurice Bölte

Streamers:

  • barkeepers met een fetisjisme voor opgezette kippen
  • meidenkot is tevens ingericht als vreetschuur
  • Als je haar maar droog is
  • Kaasfondue hoort bij wintersport als Piet van Schijndel bij Interpolis.